Ατε ερ’ται σ’αλας (θέλει αλάτι όπως οι αγελάδες)

•Φεβρουαρίου 15, 2008 • Σχολιάστε

p1060183.jpg

Η γραία ας σου εγαμέθεν-κι ύστερ’ να εντώκεν απάν τα χαπαζάδας.

Η γριά αφού γαμήθηκε, έκλεισε τις πόρτες.

παγος

•Ιανουαρίου 15, 2008 • Σχολιάστε

«Μπορείς να αγγίξεις την τελειότητα αλλά όχι να τη διατηρήσεις. Ενα ζευγάρι παγοδρόμων μπορεί να καταφέρει να πάρει το άριστα από όλους τους κριτές, αλλά κατά πάσα πιθανότητα δε θα συνέβαινε το ίδιο αν επαναλάμβανε αμέσως μετά το πρόγραμμά του.»

Zorbas the dancer

•Δεκέμβριος 14, 2007 • Σχολιάστε

Ο Αιμόφυλος με έχει βάλει σε μπελαλίδικες κινηματογραφικές σκέψεις τις τελευταίες ημέρες. Φταίει βέβαια και μια παροδική καθήλωση στο κρεβάτι με το κεφάλι μου να μοιάζει(ή έτσι να το νιώθω τουλάχιστον) με κολοκύθα. Κι όσο σε κάθε αλλαγή ημέρας δεν μεταμορφώνονταν πάλι στην αγαπημένη μου μπαλίτσα με τα τσιμπιδάκια της, τόσο έψαχνα στην οθόνη για εικόνες που θα ξεγελούσαν τον πόνο και την ραθυμία της αρρώστιας. Η λύτρωση ήρθε σήμερα στο διαδίκτυο τυχαία ψάχνοντας(searching) μια φράση του Καζαντζάκη. εικόνες κοινότυπες, εικόνες ανατρεπτικές, εικόνες έγχρωμες, εικόνες ρετρό, εικόνες σαχλές, εικόνες καταθλιπτικές, εικόνες…….

και ναι! αυτό μου έφτιαξε τη μέρα! Τα πάντα είναι δυνατά με λίγη καλή θέληση και πολύ φαντασία!

Ο θεός ορφανά κάνει, άμοιρα δεν κάνει

•Δεκέμβριος 11, 2007 • Σχολιάστε

8101.gif

Ο τίτλος είναι λόγια της γρια Βενετίας όπως την μετενσαρκώνει στις σελίδες του βιβλίου του ο Γιάννης Ατζάκας. Στο «Διπλωμένα Φτερά» οι εικόνες των παιδκών του χρόνων στη Θάσο και αργότερα στις παιδουπόλεις, διαδέχονται η μία την άλλη με εκπληκτικό ρυθμό αφήνοντας την συγκίνηση να τον ακολουθεί.

«Περισσότερο με ταράζανε μερικοί που τους υπολόγιζα να έχουν τα χρόνια του πατέρα μου και με τραβούσαν, παραπατώντας, έξω από τους καφενέδες- εκεί μέσα υπήρχε πα΄ντα ένα αφτί για να ακούσει, ένα στόμα μετά για να μιλήσει, αυτολι το ξλεραν καλύτερα από τον καθένα. Εξω, στα σκοτεινα΄, όπου κανένας δε μπορούσε να τουε δεί να τους ακούσει, μ’αγκαλιάζανε και κλαίγανε και, με θολό βλέμμα και πυρωμένη την ανάσα τους από το πιοτό, μου ψιθύριζαν μέσα στο αυτί τι φίλοι ήταν με τον πατέρα μου, τί τρέλες και τί γλέντια είχανε κάνει μαζί πρίν τον πόλεμο. Κι εκείνος, καλά, πήρε την απόφαση τότε, αυτοί όμως που μείνανε εδώ και τους πατάει ο ένας κι ο άλλος…Και ξαφνικά σταματούσαν να μιλάνε και πάλι κλαίγανε και μ’αγκάλιαζαν και με φιλούσαν»

«Και πού πηγαίνουν όλοι αυτοί; Αυτός ο δρόμος προς τα πού παγαίνει;» Ρώτησα τη Μαρίκα που ήταν η πιο μεγάλη. «Στη θεσσαλονίκ», μου είπε. Ο κόσμος δε τελείωνε λοιπόν στη Καβάλα.

theolgos_2.jpg

Χέρια

•Δεκέμβριος 3, 2007 • 1 σχόλιο

Κάθε πρωί η κυρα Τασία μας ζητούσε να τα δει για να μας δώσει τη δυνατότητα να συνεχίσουμε την μέρα μας. «Τα χεράκια πάνω στο τραπέζι».

grandmothers-hands.jpg

Με τα χέρια μπορείς να οριοθετήσεις τον χώρο σου .Να πάρεις για μια στιγμή μια κουκίδα του ορίζοντα και αμέσως να την αφήσεις να πλανάται πάλι στο άπειρο

hands.jpg

 

Με τα χέρια θα ψηλαφίσεις τον έρωτα για να γραπωθείς ή να χαθείς στην αίσθηση της αφής του.

two-hands-joined-web.jpghands_hold.jpg

 

Με τα χέρια θα φτάσεις στην πιο βαθιά κατάνυξη αναζητώντας πέρα από το λογικό αυτό που ποτέ δε θα μπορέσεις να αγγίξεις

praying_hands-2.jpg

 

 

 

Τα χέρια σου θα είναι η είσοδος στο κόσμο αυτό

2-hand-with-goose-egg.jpghand-of-hope.jpg

 

Τα χέρια θα δώσουν την τελική κατεύθυνση προορισμού

m1.jpg

Καντατα

•Δεκέμβριος 3, 2007 • Σχολιάστε

dietrichbw.jpg

» Ένα περίεργο επεισόδιο διαβάζαμε τελευταία στις εφημερίδες,

ένας άντρας πήγε σ’ ένα απ’ αυτά τα «σπίτια»,

πήρε μια γυναίκα,

μα μόλις μπαίνουν στο δωμάτιο,

αντί να γδυθεί και να επαναλάβει την αιώνια κίνηση,

γονάτισε μπροστά της, λέει, και της ζητούσε να τον αφήσει

να κλάψει στα πόδια της. Εκείνη βάζει τις φωνές,

«εδώ  έρχονται για άλλα πράγματα»,

οι άλλοι επ’ έξω δόστου χτυπήματα στην πόρτα.

Με τα πολλά άνοιξαν και τον διώξανε με τις κλωτσιές

– ακούς εκεί διαστροφή να θέλει, να κλάψει μπρος σε μια γυναίκα.

Εκείνος έστριψε τη γωνία και χάθηκε καταντροπιασμένος.

Κανείς δεν τον ξανάδε πια.

Και μόνο εκείνη η γυναίκα,

θα’ρθεί η αναπότρεπτη ώρα μια νύχτα, που θα νοιώσει τον τρόμο ξαφνικά,

πως στέρησε τον εαυτό της απ’ την πιο βαθιά,

την πιο μεγάλη ερωτική πράξη

μην αφήνοντας έναν άντρα να κλάψει στα πόδια της.»

Τάσος Λειβαδίτης

Γείτονες

•Νοέμβριος 26, 2007 • 3 Σχόλια

direction_sign.jpg

«Εκείνοι έφυγαν χωρίς να γυρίσουν το κεφάλι πίσω

Χωρίς να ρωτούν για τα δάκρυα των μανάδων

τα περβάζια

τα κατώφλια

και τις πέτρες που έτρεμαν

κάτω από το βάρος της απομάκρυνσης

Εκείνοι έφυγαν μπερδεμένοι μες τις ψυχές σαν κύματα

Χωρίς να γυρίσουν το κεφάλι στα βουνά – κόκκαλα μένοντας

Σα να φοβόντουσαν πως η βαριά σκιά τους

θα τους γύριζε πίσω ξανά»

(Magdalena Lani, Largim, Απομάκρυνση).

______________________________________________

Hμερομηνία : 08-11-07

Αλβανός λαθρομετανάστης τραυματίστηκε θανάσιμα από πυρά συνοριοφύλακα στη διάρκεια καταδίωξης που έγινε τα ξημερώματα σε παραμεθόρια περιοχή του νομού Φλώρινας. Όπως ανακοινώθηκε από την Αστυνομία, οι συνοριοφύλακες εντόπισαν σε αγροτική περιοχή έξω από το δημοτικό διαμέρισμα Λεβαίας του Δήμου Φιλώτα, 11 Αλβανούς, οι οποίοι είχαν περάσει παράνομα τα σύνορα. Οι συνοριοφύλακες κάλεσαν τους αλλοδαπούς να σταματήσουν για έλεγχο. Οι εννέα λαθρομετανάστες σταμάτησαν, αλλά οι άλλοι δύο τράπηκαν σε φυγή προκειμένου να αποφύγουν τον έλεγχο. Στη διάρκεια καταδίωξης ο ένας συνελήφθη, ενώ ο δεύτερος τραυματίστηκε σοβαρά στην πλάτη, από τα πυρά συνοριοφύλακα, κάτω από αδιευκρίνιστες μέχρι στιγμής συνθήκες. Ο αλλοδαπός διακομίστηκε με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο Πτολεμαΐδας Κοζάνης, όπου υπέκυψε στα τραύματά του. Ο 29χρονος συνοριοφύλακας συνελήφθη και ανακρίνεται, ενώ από το αστυνομικό τμήμα Αμυνταίου Φλώρινας διενεργείται προανάκριση. Ο συνοριοφύλακας ισχυρίζεται ότι πυροβόλησε στον αέρα για εκφοβισμό, αλλά η σφαίρα χτύπησε τον καταδιωκόμενο.

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_08/11/2007_211238

_____________________________________________________

Κάποιοι αντιεξουσιαστές από την Πτολεμαίδα «τόλμησαν» να μιλήσουν στο Αμύνταο για αυτό το γεγονός. Η βαρβατίλα των ειδικών φρουρών όμως φαίνεται ότι έχει κατακτήσει και τα μυαλά των ανθρώπων, δεν αρκέστηκε μόνο στις πολύωρες και νευρικές διαδρομές των βουνών. «Εχθρούς» και «ξένους» τους είδαν κάποιοι στην πλατεία του χωριού. «Φωνή που δεν τολμώ να βγάλω» κάποιοι άλλοι.

Ηταν πολλά και μελανά τα χρόνια που οι σλαβόφωνοι ήταν οι αιτία του κακού για τους εθνικόφρονες του κράτους. Και τώρα που οι Αλβανοί ξεμύτισαν από τις κορυφογραμμές του Βιτσίου ήρθε η εξιλέωση και μια τραγική διαπίστωση.

Ηρθε το νέο μαύρο πρόβατο

Ο πολιτισμός της βαρβαρότητας, της απαξίωσης της ζωής κερδίζει αυτούς που πρώτα βασάνισε.